Απομακρυνθήκαμε από τα ήθη και τις παραδόσεις της Αποκριάς

Σημαντικές αλλαγές στο τρόπο εορτασμού στα χωριά της Φαρκαδόνας με τους παλιούς και τη γενιά των 40αρηδων να αναπολούν τα παιδικά τους χρόνια

Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και στις εικόνες που σκιαγραφούσαν τη γιορτή της Αποκριάς κατά τις προηγούμενες δεκαετίες θα συναντήσουμε σημαντικές διαφορές. Εικόνες που πλέον αποτελούν ανάμνηση μιας και ο σύγχρονος τρόπος ζωής, απομάκρυνε, ειδικά τις νεότερες γενιές, από τα ήθη και τις παραδόσεις.

Τι άλλαξε πραγματικά, τι συνέβαλε για να ξεχαστούν ήθη και παραδόσεις, τι γινόταν τότε και τι γίνεται τώρα;

Είναι μερικά εύλογα ερωτήματα που έρχονται να διατυπωθούν από τον απλό κόσμο και δη από τις παλιότερες γενιές.

Όπως κάθε γιορτή, έτσι και οι Απόκριες, αναμενόταν με ενδιαφέρον από τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Δήμου Φαρκαδόνας. Μια γιορτή όπου η διασκέδαση, ο χορός και η ψυχαγωγία αποτελούσαν κυρίαρχο σκοπό.

Κι όμως πλέον ο κόσμος και συγκεκριμένα οι νέοι απομονώθηκαν σ’ ένα δωμάτιο, μπροστά από τις οθόνες ενός υπολογιστή ή ενός κινητού, απομακρύνοντας από το πρόγραμμά τους, πόσο μάλλον από τις σκέψεις του, τον εορτασμό της Αποκριάς.

Για τους κατοίκους του Δήμου Φαρκαδόνας, δεκαετίες πριν οι Απόκριες, ξεκινούσαν από την Δευτέρα, πριν την Κυριακή της Τυρινής. Κάθε βράδυ σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά, έβρισκες και μια παρέα καρναβαλιών, που επισκέπτονταν τα σπίτια για τα χρόνια πολλά. Μικροί και μεγάλοι διασκέδαζαν έως αργά το βράδυ, με τους ιδιοκτήτες των σπιτιών που τους καλωσόριζαν στις οικίες τους να προσπαθούν να τους γνωρίσουν κάτω από τις αυτοσχέδιες φορεσιές. Τα πειράγματα και τα αστεία έδιναν κι έπαιρναν, αποτελώντας μια ευκαιρία για επίσκεψη στα σπίτια με πολλαπλούς σκοπούς ακόμη και για κρυφές αγάπες.

Φυσικά σε γειτονιές των χωριών το ξεφάντωμα διαρκούσε έως αργά γύρω από αναμμένες φωτιές με καλή μουσική και χορό, με αποκριάτικα τραγούδια και αστεία. Μια διαδικασία άκρως παραδοσιακή που συνέπαιρνε μικρούς και μεγάλους που περίμεναν την Αποκριά για να ξεφαντώσουν και να ψυχαγωγηθούν.

Ανάλογες εικόνες και σκηνές επικρατούσαν ανήμερα της Κυριακής της Τυρινής, όπως φυσικά και της Καθαρής Δευτέρας. Μετά τον εκκλησιασμό, πολλοί κάτοικοι των χωριών επισκεπτόταν συγγενείς και φίλους για τα χρόνια πολλά, ενώ το βράδυ οι χοροί και τα τραγούδια ακουγόταν σε όλα τα χωριά. Και η Καθαρά Δευτέρα πλησίαζε για να ξεκινήσει η Σαρακοστή και να αποτοξινωθούμε μέσω της νηστείας. Η απαγόρευση κατανάλωσης ακόμη και λαδιού την ημέρα της Καθαρής Δευτέρας, αλλά και τα έθιμα που ήταν εντελώς διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει έως σήμερα. Έθιμα άκρως παραδοσιακά κι όχι φερτά, από άλλες περιοχές της Ελλάδας, που ουσιαστικά δεν είχαν και δεν έχουν κανένα νόημα.

Πλέον σήμερα ο τρόπος σκέψης έχει αλλάξει. Βαδίζοντας σε νέες εποχές ο κόσμος, τα παιδιά έχουν απομακρυνθεί από αυτές τις παραδόσεις. Οι δρόμοι των χωριών κατά την εβδομάδα της Αποκριάς, ερήμωσαν από καρναβαλιστές, οι φωτιές έχουν σβήσει εδώ και χρονιά, και τα έθιμα έχουν εκλείψει.   

Πλέον δεν έμεινε καθόλου χρόνος για όλες αυτές τις φολκλορικές στιγμές. Δεν έμεινε ούτε ώρα, μιας και η νέα τεχνολογία που μπήκε στη ζωή των ανθρώπων, μας έκανε να ξεχάσουμε τα πάντα. Τις ρίζες μας…


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *