Αυτοδιοικητικός ταγός ή ηγεμονίσκος;

Η σκηνή της αυτοδιοίκησης προσφέρει εύφορο έδαφος για την ανάδειξη προσωπικοτήτων που προκαλούν τουλάχιστον το ενδιαφέρον, τόσο της επιστήμης της ψυχολογίας, όσο και των απλών πολιτών.

Τόσο από το βήμα του Δημοτικού συμβούλου όσο και ενός προβληματισμένου πολίτη παρατηρήθηκαν τα κάτωθι:

Πρωτοπόροι ταγοί της εύρυθμης κατά τα άλλα κοινωνίας μας, υπερασπίζονται ιδέες με υπερβάλλοντα ζήλο. Ιδέες χωρίς ουσία και περιεχόμενο, χρησιμοποιώντας φθηνό υβρεολόγιο, διασπείροντας ανυπόστατες φήμες και συκοφαντίες δίχως επιχειρήματα, συμπεριφορές που προσβάλουν τη νοημοσύνη όλων μας.

Παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή τους στα κοινά δεν ήταν ποτέ υποχρεωτική, ούτε βέβαια και η προσφορά τους, με κάποιο ιδιαίτερο μαγικό τρόπο βρίσκονται παντού. Ως συνθήματα, ως παρουσίες , ως «αγρότες» καλλιεργώντας έναν ατελείωτο δημόσιο εξευτελισμό. Το όνομα τους τριβελίζει τα αυτιά μας, η «βαρύτητα» των έργων τους προεξοφλεί το μέλλον μας και η ενδεχόμενη απόρριψη τους γεμίζει ενοχές τη συνείδηση μας.

Προσφέρουν διαβεβαιώσεις για ένα καλύτερο αύριο. Για ένα καλύτερο δικό τους αύριο. Τοποθετώντας μεγαλοσχήμονες υπογραφές σε πάντα βαρυσήμαντα έγγραφα που δεν καταλαβαίνουν οι πολλοί , φορώντας ύφος μεσαιωνικών καρδιναλλίων.

Η περιβόητη «στρογγυλή τράπεζα» των σύγχρονων ηρώων και ιπποτών του τόπου μας έχει αμαυρωθεί από τη σκληρότητα των διαπραγματεύσεων και από το ατελείωτο δούναι και λαβείν συμφερόντων.

Ωσάν αλλοτινοί μονάρχες ιδιοκτήτες «χρυσών» παλατιών, ατενίζουν τους ακόλουθούς τους, τους αυλικούς τους προσπαθώντας να αποφύγουν την πλήξη τους, χαρίζοντας παχιά χαμόγελα και ταμπέλες «για το καλό του τόπου».

Φιρμάνια εκδίδονται με τη μορφή τιτάνιων διαταγών βαφτισμένες κατά το δοκούν.

Οι άγραφοι νόμοι , η ηθική και η τιμιότητα αλήθεια ποιον ενδιαφέρουν;

Και γιατί αναδύονται συνεχώς αυτοδιοικητικοί αστέρες του καθωσπρεπισμού;

Ο τόπος έχει ανάγκη από πραγματικούς ηγέτες, ή ηγεμονίσκους με τα μαρμάρινα παγωμένα χέρια , τη γλώσσα που εκτός από οικεία ντοπιολαλιά αναδύει δυσωδία παρακμιακών καταγωγίων;

Και τελικά καταλήγουμε…..

Η αυλαία της κάκιστης θεατρικής παράστασης αργά ή γρήγορα πέφτει. Ο ήλιος δύει, η πρόσκαιρη λάμψη των προβολέων σβήνει, αφήνοντας τα χνάρια…

Αυτό που απομένει επί της ουσίας είναι μερικά ασήμαντα καδραρισμένα βραβεία σε τρύπιους, σαπισμένους γεμάτους λεκέδες τοίχους. Η κάθαρση πουθενά. Η συγνώμη, η μεταμέλεια απούσα, η Ιερά Εξέταση καταργήθηκε… Άλλωστε η συνειδητοποίηση είναι αρετή που ταιριάζει σε πραγματικούς ηγέτες κι όχι σε κακοβαλμένους υπερφίαλους ηγεμονίσκους…

Νέο έτος νέα αρχή για όλους και για όλα…

Δήμος Μανιώτης, δημοτικός σύμβουλος της ελάσσονος αντιπολίτευσης του Δήμου Φαρκαδόνας


4 Σχόλια

  1. Carlos marighela
    04/01/2019 at 11:21

    Εύγε κ Μανιωτη σωστό το άρθρο σου φωτογραφίζει και τον κ Μεριβακη, και τον κ Σακελλαρίου και τον κ Μπαγιωτη ,και το σημαντικότερο δέχεσαι και σχόλια γιατί οι υπόλοιποι φοβούνται την άλλη άποψη ,όχι τη χυδαία Τον τρολ του κ Μεριβακη εναντίον της κ Μποτη ( πρώην σύντροφοι) .Οι παρατηρήσει μου είναι ότι δεν ζητατε κανένας ηγέτης ,ζητούνται σκεπτομενοι πολίτες με κριτική σκέψη.

    Απάντηση
    • Δήμος Μανιωτης
      04/01/2019 at 18:30

      Αγαπητέ συνδημότη σ ευχαριστώ που διάβασες το άρθρο μου. Δεν στρέφομαι προσωπικά σε κανεναν. Απευθύνω απλως το λόγο για να απαντήσει ο καθένας σε οτιδηποτε θετικό η αρνητικό, όχι απαραίτητα μεσω Facebook κλπ αλλά προσωπικά σε εσάς τους συνδημότες που θα μας κάνετε αυτές τις ερωτήσεις κοιτώντας μας καταματα προσδοκώντας μια ειλικρινή απάντηση. Μεταξύ αυτών κατατάσσω πρώτα τον εαυτό μου οντας έτοιμος να επωμιστω οποιαδηποτε ευθύνη κληθω να αναλάβω και έτοιμος να απολογηθω για οποιαδήποτε λάθος.

      Απάντηση
  2. Δημήτρης Γ.
    04/01/2019 at 18:49

    Σωστή τοποθέτηση, στοχευμενες επισημάνσεις και ερωτήματα που πρέπει να μας ωθήσουν όλους να προβληματιστούμε! Μακάρι αυτή τη φορα να αναδειχτούν περισσότερα άτομα που θα νοιαστούν πραγματικά για τον τόπο μας! Από παχιά λόγια και υποσχέσεις χορτάσαμε!

    Απάντηση
  3. Ξανθος
    05/01/2019 at 16:52

    Έχουμε χορτάσει από τοπικούς σωτήρες,καιρός είναι να αναδείξουμε τα πραγματικά προβλήματα,αλλά όχι με λόγια,οι αγώνες του καθενός είναι μέσα στο λαό για το λαό,έχουν γνώση οι φύλακες,το αγωνιστικό παρόν είναι ο δρόμος του αγώνα και πάλι,προς όφελος των δημοτών και όχι των εργολάβων,και όχι μόνο,περιμένω από μικροαστούς να πετάξουν τους εργολάβους έξω από το δήμο;Όταν είναι προς την ίδια κατεύθυνση με αμφότερα συμφέροντα όπως ψηφοθηρία κλπ;

    Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *