Η εκκωφαντική δύναμη της αγάπης 

Γράφει η Ζωή Αργύρη, φοιτήτρια Ψυχολογίας  

Πολλές φορές οι δύσκολες καταστάσεις που βιώνεις, σου δημιουργούν την αίσθηση ότι τα προβλήματα είναι απροσπέλαστα. Νιώθεις ανήμπορος και κατηγορείς τον εαυτό σου. Φόρεσες την ηθική σαν σκάφανδρο και άνευ όρων παραδόθηκες στην εκφυλισμένη σκέψη σου. Μίζερες σκέψεις, άρρωστη λογική, ψεύτικα χαμόγελα. Στο φιλντισένιο πύργο του Flaubert λιποτάκτης της καρδιάς σου. Σκλαβιά μεγάλη. Έρχεται όμως μια στιγμή που καταλαβαίνεις πως είναι από τις τιμωρίες η πιο απάνθρωπη, ο χειρότερος εχθρός σου να είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Πόσο ηχηρό έναυσμα για Αλλαγή…
Μπορεί βέβαια να δυσκολεύεσαι να σε φροντίσεις γιατί πιθανόν να μην έχεις πάρει την φροντίδα που χρειαζόσουν και έτσι να μην έχεις τις αποσκευές που θα σου δείξουν τον δρόμο για την ευτυχία και την αγάπη για τον εαυτό σου!! Μια χιλιοειπωμένη συμβουλή και όχι τυχαία.
Αποδέχομαι τον εαυτό μου
Σύγκριση-αυστηρή κριτική-απόρριψη. Το τρίπτυχο της συμπεριφοράς των ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποδεχτούν τον μοναδικό εαυτό τους και παραπαίουν σε ένα φαύλο κύκλο επίκρισης του εαυτού, σύγκρισής του με άλλους και απόρριψής των ιδιαίτερων χαραχτηριστικών του, προκειμένου να καταλήξουν στο συμπέρασμα πως σε κάτι υστερούν και είναι «κατώτεροι».

Θα σου θέσω κάποιες ερωτήσεις τις οποίες έθεσα και εγώ στον εαυτό μου όταν ξεκίνησα το ταξίδι προς την δική μου αυτοπραγμάτωση. Μήπως τελικά εσύ  ο ίδιος σαμποτάρεις τον εαυτό σου κατακρίνοντάς τον ανελέητα και συγκρίνοντάς τον συνεχώς; Μήπως είσαι δέσμιος των νοσηρών σου σκέψεων οι οποίες με μαθηματική ακρίβεια σε οδηγούν μακροπρόθεσμα σε μια φυλακή με τοιχογραφίες ατελειών και ήχους μιας εσωτερικής επικριτικής και ανικανοποίητης φωνής; Μια φυλακή από την οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις εύκολα. Εξουθενώνεσαι από τον εγκλωβισμό τον οποίο εσύ δημιούργησες και προσπαθείς μέσα από την παράνοια αυτής της υποτιμητικής για τον εαυτό σκέψης, να νιώσεις καλά. Όμως αυτό είναι αδύνατο γιατί το μαγικό κλειδί στο σεντούκι της εσωτερικής γαλήνης κρύβεται στην αποδοχή. Ας το παραδεχτούμε κοιτάζοντας το είδωλό μας στον καθρέπτη: έχουμε ελαττώματα και αδυναμίες.

Όλοι μας. Ωστόσο, έχουμε εξίσου καλά στοιχεία. Γιατί λοιπόν να επικεντρωνόμαστε στην αρνητική μας πλευρά αντί να προσπαθούμε να αναδείξουμε και να εξελίξουμε τα θετικά μας χαραχτηριστικά διαχειριζόμενοι ταυτόχρονα τα αρνητικά ώστε να ελαττώσουμε ή έστω να τα κρατήσουμε αδρανή; Πίστεψε σε αυτό το μοναδικό φως που κρύβεται μέσα σου. Δώσε του την αξία που του αρμόζει. Απαλλάξου από την ανασφάλεια και το φόβο.

Σταμάτα να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Ο καθένας είναι μοναδικός και τα δεδομένα του είναι επίσης διαφορετικά. Μην υποτιμάς τις δυνάμεις σου. Ελευθερώσου από τα συμπλέγματα κατωτερότητας που σε χαρακτηρίζουν και κάνουν την ψυχή σου να ατροφεί και να αρρωσταίνει.  Ξέρω πως όλα αυτά σου ακούγονται ουτοπικά αυτή τη στιγμή μα είναι πολύ πιο αληθινά από ό,τι νομίζεις. Χρειάζεται μόνο θέληση και υπομονή. Θέληση για αναγέννηση και επιμονή για να κάνεις το πρώτο βήμα της Αλλαγής. Ύστερα, όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Το θαύμα της αποδοχής ξεκινά από τη θαρραλέα απόφαση να επικεντρωθούμε στη φύση μας και να αφουγκραστούμε όσα το σώμα μας έχει να μας πει. Κάποτε μας έμαθαν «τη λευτεριά δε στη χαρίζουν…δε θα στη δώσουν επειδής σε λυπήθηκαν… Συ, με τα χέρια σου αν μπορείς την εκρατάς…».

Αν δεν δώσεις προτεραιότητα σε σένα, αν δεν σεβαστείς τον εαυτό σου και να μάθεις να τον νοιάζεσαι, αν δεν αγαπήσεις το «εγώ» σου και το αποδεχτείς με τις όποιες αδυναμίες του τότε μην περιμένεις από τους άλλους γύρω σου να το κάνουν.
Θέσε μόνο ένα ερώτημα στον εαυτό σου κάποια νύχτα από εκείνες που ντύνεσαι παιδί και το μονοπάτι της αναγέννησης θα σου αποκαλυφθεί: αν σου ζητούσα να απαριθμήσεις όσα αγαπάς, σε ποια  θέση θα έβαζες τον εαυτό σου;  

Η κ. Ζωή Αργύρη


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *