Ένα γράμμα από την Γερμανία γεμάτο προβληματισμό

Μπορεί η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου να είναι τόσο ίδια γι’ όλους εμάς, μα τόσο διαφορετική για εκείνους που έζησαν κάποια από τα γεγονότα εκείνης της εποχής και βρίσκονται ακόμη στη ζωή.

Η σημερινή ημέρα, είναι παράλληλα διαφορετική για τους ανθρώπους που ζουν στο εξωτερικό και δη στη Γερμανία.

Όλα αυτά τα συναισθήματα περιγράφονται σ’ ένα ηλεκτρονικό γράμμα που λάβαμε από ένα συντοπίτη μετανάστη. Λίγες γραμμές, ικανές όμως να περιγράψουν τα όσα νιώθουν σήμερα οι συντοπίτες μας και γενικότερα οι Έλληνες που ζουν και εργάζονται στις χώρες που κάποτε καταπάτησαν την πατρίδα μας, προκαλώντας το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων… γιατί άραγε «Για μια νέα τάξη πραγμάτων».

Αλήθεια όμως τι θέλησαν και τι κατάφεραν να πετύχουν; Τι θέλησε και θα καταφέρει να πετύχει ακόμη και σήμερα η Γερμανία στη χώρα μας, σε άλλου είδους πόλεμο, οικονομικό αυτή τη φορά, μέσω μιας κατακτητικής πολιτικής, που εξαθλιώνει τον λαό και την ελληνική οικογένεια.

«Ανάμεικτα σήμερα τα συναισθήματα. Πριν 76 χρόνια είπαμε περήφανα το ΟΧΙ στους Ιταλούς. 76 χρόνια μετά, ζω και εργάζομαι στη χώρα του μετέπειτα κατακτητή γιατί οι κύριοι που κάθονται στους επίσημους, δε μπόρεσαν να με κρατήσουν (ή να με φέρουν πίσω) στην Ελλάδα. Λίγο πιο πέρα κάθονται στα αναπηρικά αμαξίδια οι πραγματικοί ήρωες της χώρας. Αυτοί που πολέμησαν για τις αξίες της και την ελευθερία της! Γι’ αυτούς είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας!

Γιατί αυτοί με κάνουν να σηκώνω το ανάστημα μου στην ξενιτιά!  ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ!

Αναγνώστης από Γερμανία».

Αλήθεια τι να πεις σε αυτόν τον άνθρωπο, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές; Τι να πεις σ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους που έφυγαν ή φεύγουν σήμερα για την ξενιτιά;

Τι να πεις για την απογύμνωση της χώρας από τα νιάτα μας και τα καλύτερα μυαλά που φεύγουν από την Ελλάδα για να προσφέρουν την εξυπνάδα και τις γνώσεις τους στους ξένους;