Γύρισαν το χρόνο πίσω οι γυναίκες της Κρήνης

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού σε μια προσπάθεια διάσωσης της πολιτιστικής παράδοσης διοργάνωσε μετά από πολλά χρόνια το έθιμο της «Λαζαρόπιτας»

Μια φορά κι έναν καιρό ανήμερα της εορτής των Αγίων Θεοδώρων οι Γάστρες των νοικοκυριών της Κρήνης έπαιρναν στην κυριολεξία φωτιά. Οι γυναίκες του χωριού της Κρήνης έζωναν τις ποδιές στη μέση και ετοιμαζόταν να προετοιμάσουν και να πλάσουν στη συνέχεια στους σοφράδες τις πίτες τους. Τις Λαζαρόπιτες, όπως τις αποκαλούσαν, που τις παρασκεύαζαν με συγκεκριμένη μέθοδο και τελετουργία, με σκοπό να τις αφιερώσουν στον Άγιο και την ευχή να απομακρύνει τα φίδια και να βοηθήσει στην αναγέννηση της φύσης με τον ερχομό της άνοιξης. Για να παρασκευαστούν οι πίτες, χρειαζόταν, όπως προαναφέρθηκε, ένα ιδιαίτερο τελετουργικό. Για την παρασκευή των γλυκανάλατων πιτών, απαιτούνταν η συλλογή λαχανικών, τα οποία συγκεντρωνόταν από κήπους και μπαχτσέδες με τραγούδια, κάτι ανάλογο κι όταν αυτές πλαθόταν και ψηνόταν στις γάστρες και τους ξυλόφουρνους.

Οι πίτες ψηνόταν και στη συνέχεια μοιραζόταν στα μέλη της οικογένειας αλλά και στους κατοίκους του οικισμού ανήμερα του Αγίων Θεοδώρων.

Η ιστορία, στο άκουσμά της και στην ανάγνωσή της, ίσως σε κάποιους θύμιζε ένα παραμύθι. Αναβίωνε όμως για πολλές δεκαετίες στο χωριό, ως έθιμο από γυναίκες του οικισμού. Δυστυχώς όμως χάθηκε με το πέρας των χρόνων, τείνοντας να εξαφανιστεί, ακόμη και να χαθεί από τις μνήμες των γηραιότερων κατοίκων.

Ο δραστήριος, ωστόσο, Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού, αποφάσισε να αναβιώσει το έθιμο για πρώτη χρονιά μετά από πολλές δεκαετίες.

Το αναβίωσε ζωντανά στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου, με τον ίδιο τρόπο, φέρνοντας στις μνήμες εικόνες του παρελθόντος.

Οι γυναίκες παρασκεύασαν πίτες, τραγούδησαν, χόρεψαν και στη συνέχεια τις διένειμαν στους παρευρισκομένους.

Για την αναβίωση του εθίμου μίλησε η πρόεδρος του Συλλόγου κα Φιλίππου Σταμουλάκη Βασιλική και η συντοπίτισσα εκπαιδευτικός-Θεατρολόγος κα Αθανασία Τσιοτινού, τονίζοντας την αξία και την αναγκαιότητα προαγωγής των ηθών και εθίμων και της πολιτιστικής παράδοσης.

1 σχόλιο

  1. Η Λαζαρόπτα -αν θυμάμαι καλά- ήταν λαχανόπτα γλυκιά και με πολλά μυρωδικά χόρτα και
    σταφίδες (;).
    Ψήνονταν στη γάστρα σε φωτιά από σβουνιές.Η χαρά των πιτσιρικάδων!