Κατάθεση καρδιάς από τον Αχιλλέα Κούμπο και τον «Μέγα Κάμπο»

Ποίηση μελοποιημένη ή μη, είναι ικανή να εγείρει τις αισθήσεις. Να αποτυπώσει συναισθήματα, να περιγράψει καταστάσεις, να κεντρίσει τα βλέμματα, να ξυπνήσει ευαισθησίες.

Πόσες φορές διαβάζοντας ή ακόμη και απαγγέλοντας ένα ποίημα δεν έχουμε δακρύσει, δεν ξύπνησαν μέσα μας προσωπικά βιώματα, δεν αποτέλεσε την αφορμή για να ζωντάνεψαν μέσα μας θύμησες του παρελθόντος;

Για πολλούς ίσως αρκετές, αφού τα ποιήματα στις περισσότερες των περιπτώσεων ξυπνούν ευαισθησίες και αγγίζουν τις καρδιές των ανθρώπων.

Στην Ελλάδα από την αρχαιότητα η Τέχνη ήταν συνυφασμένη με την παιδεία. Η Ποίηση ευδοκίμησε ως η κορυφαία των Τεχνών. Ποιητές πολλοί και μεγάλοι κατέγραψαν το πάθος της ενεργού ζωής μέσα από τη θύελλα και τη γαλήνη των προσωπικών τους στιγμών ή μέσα από τα ιστορικά κοινωνικά ή πολιτικά γεγονότα, κρατώντας εύστοχα την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό, το προσωπικό και το κοινωνικό.

Από τον πλούτο που μας κομίζει η ελληνική Ποίηση είναι ολοφάνερη η αξία της ως φορέας Πολιτισμού και κατά συνέπεια ως πρόταση Πολιτισμού για το σήμερα και όχι μόνο.

Φέτος συμπληρώνονται 4 χρόνια από το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2012, όπου στο Δημοτικό Κλειστό Τρικάλων παρουσιάστηκε για πρώτη φορά «Ο Μέγας Κάμπος», σε ποίηση Αχιλλέα Κούμπου και μουσική Γιώργου Δεσποτίδη. Το πολυπληθές κοινό είχε απολαύσει τότε μια μοναδική, ποιοτική βραδιά, με τις φωνές καταξιωμένων καλλιτεχνών των Χρόνη Αηδονίδη, Δημήτρη Μπάση, Γιάννη Κότσιρα, Γιώτα Νέγκα και Λουκά Πανουργιά.asta1

Τέσσερα χρόνια μετά «Ο Μέγας Κάμπος» του Αχιλλέα Κούμπου, ενός δικού μας ανθρώπου που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πηνειάδα και σήμερα δραστηριοποιείται επαγγελματικά στην Αθήνα, κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις  Γαβριηλίδης.

img_8931

Ο κ. Αχιλλέας Κούμπος

«Ο Μέγας Κάμπος» είναι μια Ιδέα, αναφέρει ο Αχιλλέας Κούμπος. «Μία ιδέα που ξαναβρίσκει τον χαμένο ελληνικό χρόνο μέσα από τους δρόμους που ανοίγουν οι λέξεις και η μουσική μας. Ένας ελληνικός χρόνος που μπαίνει πάλι στην ζωή μας, ξεκινώντας από τις μυθικές ή αληθινές ιστορίες της κλασικής αρχαιότητας, περνάει από βυζαντινά μονοπάτια, ακολουθεί με ευλάβεια την παράδοση με τους τσάμικους, σμυρναίικους και νησιώτικους ρυθμούς, πλησιάζει το σήμερα με τα ρεμπέτικα και τα λαϊκά τραγούδια, φτάνοντας στα σύγχρονα έντεχνα.

Ο Ελληνικός Κάμπος μεγαλώνει όσο τα τραγούδια διηγούνται μια μικρή ιστορία ή ένα κοινό συναίσθημα, έως ότου η Μεσόγειος ανοίξει τα σύνορα της. Σε μια εποχή που η έλλειψη πίστης μας δυσκολεύει να αισθανθούμε την Ελλάδα σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας, εμείς δίνουμε τους μουσικούς και ποιητικούς μας λόγους για να ακούσουμε και να τραγουδήσουμε όλοι μαζί αυτό που είμαστε».

Ακολουθεί βίντεο και φωτογραφικό υλικό από την εκδήλωση του 2012: