Κωνσταντέλλος Δημήτρης: «Η κριτική, η κολακεία και η αξιολόγηση»

Προβληματισμούς με νόημα έρχεται να καταθέσει ο Κωνσταντέλλος Δημήτρης, προβάλλοντας μέσα από επιχειρήματα τις απόψεις του. Ο ίδιος μέσω άρθρου του, μιλά, σχολιάζει και επιχειρηματολογεί σχετικά με την τοπική επικαιρότητα. Καυτηριάζει και ζητά απαντήσεις σε ευλόγα ερωτήματα, που διατυπώνει ο ίδιος, όπως φυσικά και μεγάλο μέρος πολιτών.

Αναλυτικά το κείμενο που μας κοινοποίησε και δημοσιεύουμε έχει ως εξής:

«Παρακολουθώ τα τελευταία έτη τις τοποθετήσεις, τους σχολιασμούς και την κριτική που ασκούν ορισμένοι συνδημότες μας τόσο δια ζώσης όσο και στα Μέσα.

Και αναρωτιέμαι: πόση αξία έχει ο σχολιασμός από άτομα που είναι ευνοημένα, που τους υποσχέθηκαν κάτι ή προσδοκούν κάτι στο άμεσο μέλλον.

Για μια κατηγορία ανθρώπων σίγουρα έχει αξία: τόση ίση με το νούμερο αξιολόγησης της ευφυΐας τους.

Αυτό που δεν παρατηρώ ωστόσο είναι μια δομημένη αξιολόγηση-κριτική με επιχειρήματα, αντιπροτάσεις ή και συμπληρωματικές προτάσεις για τους συμφωνούντες.

Βέβαια υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις όπου η κριτική επικρίθηκε με προσωπικά μηνύματα, τηλέφωνα αλλά και απομάκρυνση σχολίων (σβήσιμο) και οι συμπληρωματικές προτάσεις έμειναν ασχολίαστες εσκεμμένα, στοχεύοντας στην οικειοποίηση της ιδέας – πρότασης.

Άρα που καταλήγω; Στο ότι ζητείται κόλακας.

Δανειζόμενος ορολογία καυστική θα τους έλεγα χρήσιμους ηλίθιους… υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι; Ελπίζω πως όχι… Το θέμα όμως δεν είναι αν και πόσοι τέτοιοι υπάρχουν, αλλά πόσοι από τους άλλους, τους αγνούς ανιδιοτελείς αυθεντικούς ασχολούνται ή δεν ασχολούνται επιδεικτικά…

Η κριτική είναι πολύ εύκολο πράγμα… συνοδευόμενο με απαξίωση δε, αποτελεί συνδυασμό ηδονικό…

Η κολακεία στις μέρες μας (το γλείψιμο για να καταλαβαινόμαστε) δίνεται απλόχερα όταν υπάρχει όφελος προσωπικό… Για να βγει κουβέντα αναγνώρισης, επαίνου ή επιβράβευσης αυθεντική πρέπει να συντρέχουν σημαντικοί λόγοι… ποιότητα χαρακτήρα ένας από αυτούς.

Το δυσκολότερο και σημαντικότερο όμως κομμάτι είναι η αξιολόγηση των ανθρώπων.

Άραγε γνωρίζουμε κάποιες βασικές αρχές αυτής;

Δηλαδή για να έρθω και στα του Δήμου μας… Όσοι σχολιάζουν θετικά για κάποιους αιρετούς έκαναν κάποιου είδους αξιολόγηση; Βασισμένη που; Στο κοινό ή προσωπικό / οικογενειακό συμφέρον;

Όσοι σχολιάζουν αρνητικά; Το κάνουν επειδή το θεωρούν λάθος ή επειδή δεν πήραν ενδεχομένως αυτά που προσδοκούσαν;

Κλείνοντας θα πω πως η ποιότητα του κάθε αιρετού, υπαλλήλου, δημότη είναι εξαιρετικά εμφανής, όχι όμως από οθόνη κινητού ή τάμπλετ.. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο καθένας προσπαθεί να δείξει αυτό που θέλει.

Εκείνο που δεν κρύβεται, είναι το τι έκανε για το κοινό καλό αφιλοκερδώς (στο κέρδος δεν συμπεριλαμβάνω την αμοιβή – μισθό των αιρετών)- με συντελεστή βαρύτητας πάντα – (δηλαδή για παράδειγμα το ότι διατηρεί καθαρά τα δημοτικά διαμερίσματα ένας Δήμος δεν λέει απολύτως τίποτα στον κοινό νου), τι δύναται να κάνει στο μέλλον και ακόμη περισσότερο τι θα αφήσει πίσω του φεύγοντας.

Και αν το τρίτο δεν γίνεται να αξιολογηθεί επί του παρόντος… οι δυνατότητες των προσώπων -χαρακτήρων και τα έργα που αφορούν το σύνολο είναι διαυγέστερα του νερού αγαπητοί.»

Με εκτίμηση

Κωνσταντέλλος Δημήτρης