Κοσμάς Παναγιώκας: «Ονειρεύομαι, όπως και χιλιάδες Έλληνες σαν το Καραγκιόζη»

Ο καθένας μας σήμερα, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο κρύβει το δικό του «Καραγκιόζη» μέσα του. Τον ήρωα που μεγάλωσε γενιές και γενιές Ελλήνων, που συγκίνησε και συνεχίζει να συγκινεί το μέσο και φτωχό Έλληνα με τα κατορθώματα και τις ιστορίες του. Ιστορίες που λίγο ως πολύ, μας έχουν αγγίξει κάποια στιγμή κι εμάς. Διαχρονικός όσο ποτέ ο «Καραγκιόζης», μας παρουσιάζεται στο πανί. Αυτοσαρκάζεται, νευριάζει, πονάει, χαίρεται, αγχώνεται, κλαίει και γελάει, προκαλώντας χαρά και θαυμασμό στα παιδιά, προβληματισμό στις μεγαλύτερες γενιές ανθρώπων, που αγωνιούν, προβληματίζονται, γιατί όχι βασανίζονται σήμερα, από οικονομικά και άλλα προβλήματα.

Οι ιστορίες του Καραγκιόζη, της Αγλαΐας, του Μπάρμπα Γιώργου, του Χατζιαβάτη, των παιδιών του και γενικά της παρέας του, βγαίνουν μέσα από το μπερντέ. Στο Θέατρο Σκιών, που με απλά λόγια θα μιλούσαμε για ένα από τα αρχαιότερα είδη θεατρικού θεάματος. Φυσικά για να φτάσουμε στη στιγμή που θα πέσουν τα φώτα πάνω λευκό πανί και οι φιγούρες θα απεικονιστούν πάνω σε αυτό, καθηλώνοντας το κοινό, απαιτείται η φυσική παρουσία του Καραγκιοζοπαίχτη.  Του πρωταγωνιστή θα έλεγε κανείς, του δημιουργού της ιστορίας και του Καραγκιόζη. Στην Ελλάδα σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι, οι καλλιτέχνες της συγκεκριμένης μορφής Τέχνης είναι ελάχιστοι. Κυρίως μεσήλικες, θα έλεγε κανείς. Υπάρχουν όμως και νέοι που ασχολούνται με το Θέατρο Σκιών, άνθρωποι πολλά υποσχόμενοι, που τηρούν με ευλάβεια την παράδοση και την παρακαταθήκη που άφησαν πίσω τους μεγάλοι Καραγκιοζοπαίχτες, σαν τον Ευγένιο Σπαθάρη.karagkiozis

Ένας απ’ αυτούς ο Κοσμάς Παναγιώκας, ο Τρικαλινός νέος, που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στο νομό μας, όπως εξάλλου και στην Θεσσαλία και στην Ήπειρο. Με σύνεργα του, τις φιγούρες, το μπερντέ, και το ταλέντο του, ο νεαρός ηλικιακά Κοσμάς, ταξιδεύει παντού, προσφέροντας χαρά στα παιδιά, ενώ δεν παραλείπει να στείλει, μέσα από τις ιστορίες του Καραγκιόζη, τα κατάλληλα μηνύματα στους μεγάλους.

Κυρίες και Κύριοι… το ταξίδι στο χρόνο, παρέα με τον Κοσμά Παναγιώκα, ξεκινά. Το KriniTrikalon.gr ήρθε σε επαφή με νεαρό Καραγκιοζοπαίχτη, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της Ύλης που έγινε στο  «Le chat Noir» στα Τρίκαλα. Σε ένα όμορφα διακοσμημένο χώρο με παραδοσιακές πινελιές, στον οποίο κάθε Κυριακή στις 11 το πρωί, ο Κοσμάς συναντά τους μικρούς και μεγάλους φίλους, παρουσιάζοντας τις ιστορίας της οικογένειας και των φίλων του ήρωα Καραγκιόζη.

Ο Κοσμάς των παιδιών και των ενηλίκωνdsc_0575

Μια αγγελία στάθηκε η αφορμή για να ασχοληθεί ο Κοσμάς Παναγιώκας με το Θέατρο Σκιών. Οι δυο πρώτες παραστάσεις που έδωσε θα τις θυμάται για όλη του τη ζωή, καθώς το άγχος, όπως μας ανέφερε, ήταν έκδηλο και δεν περιγράφεται σήμερα, κουβαλώντας χρόνια εμπειρίας. Αργότερα ήρθε η εξοικείωση, με τις φιγούρες, με το πανί, με τον κόσμο ευρύτερα, που τον αγάπησε από τα πρώτα του βήματα έως και σήμερα, στις παραστάσεις του σε γειτονιές της πόλης, σε πλατείες του νομού, στις αίθουσες εκδηλώσεων των σχολείων αλλά και σε ιδιωτικές, κοινωνικές εκδηλώσεις.

Εξάλλου, όπως και ο ίδιος αναφέρει ο Καραγκιοζοπαίχτης είναι ένας πλανόδιος τσιγγάνος, που βρίσκεται σε κάθε γωνιά, σε κάθε σημείο…dsc_4046

Το Θέατρο Σκιών έχει μια ιδιαιτερότητα, απευθύνεται κυρίως σε παιδιά. Όπως αναφέρει ο ίδιος, τα παιδιά είναι από τους δυσκολότερους κριτές μιας παράστασης, που μέσα από τον αυθορμητισμό που τα διακρίνει θα δώσουν να καταλάβει στον δημιουργό, αν τους άρεσε ή όχι η παράσταση. Ο Κοσμάς, όντως ενήλικας, μέσα από τις παραστάσεις του, γίνεται και ο ίδιος παιδί, μη παραλείποντας να εξηγήσει ότι για τον ίδιο η καλύτερη επιβράβευση είναι ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά από τα παιδιά, μια «καλημέρα» που θα του πει ένα παιδί στο δρόμο, όπως κάνουν πολλά που τον αναγνωρίζουν στο δρόμο.

Ο Καραγκιόζης αγγίζει την καρδιά μου

«Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι π’ ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη», αποτελούν μέρος των στίχων του Διονύση Σαββάπουλου που τραγουδήθηκαν από τα χείλη όλων μας.

Το συγκεκριμένο τραγούδι, αγγίζει την καρδιά και του Κοσμά, ο οποίος δηλώνει ότι δεν παύει να ονειρεύεται σαν τον Καραγκιόζη.

Ο ίδιος παρομοιάζει τον εαυτό του σαν το Καραγκιόζη, όπως και πολλοί Έλληνες άλλωστε, μιας και στη φιγούρα του βλέπουν στοιχεία του εαυτού τους, του σωστού οικογενειάρχη, του φτωχού, του ταλαιπωρημένου, που δεν χάνει το θάρρος και την ελπίδα και την τιμιότητα, συνεχίζει να μάχεται για την επιβίωσή του, παρά τις αντιξοότητες.  Που συνεχίζει να στέλνει τα μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση μεταφέροντας, όντας ξυπόλυτος την ξυπολυσιά που έχουμε σαν χώρα, σε σημαντικούς τομείς της Υγείας, της Πρόνοιας, της Παιδείας και ευρύτερα. Είναι ο άνθρωπος που κρύβει γενικά τον Έλληνα μέσα του και παρά την εξωτερική του ασχήμια, την ξυπολησιά του ο κόσμος δεν κρύβει την συμπάθειά του.

«Ο Καραγκιόζης είναι ειλικρινής, αγαθός, καλοσυνάτος, αυθόρμητος, που μιλάει με αλήθειες. Τα στοιχεία αυτά αντιπροσωπεύουν εμένα, όπως και πολλούς άλλους ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει με τις ιστορίες του», θα μας πει ο Κοσμάς.

dsc_4070

Ο Τρικαλινός Καραγκιοζοπαίχτης, αναφερόμενος στο μέλλον του Καραγκιόζη και του Θεάτρου Σκιών, εκτίμησε ότι έχει μέλλον. Φυσικά, αν θέλει να σβήσει δεν χρειάζεται να τον κρατήσουμε με τερτίπια και τεχνάσματα καθώς θα χάσει την αίγλη του.

Ο νεαρός καλλιτέχνης δεν κρύβει τη δυσαρέσκεια του, όταν ακούει στο δρόμο να αποκαλούν κάποιον Καραγκιόζη με την κακή έννοια, σημειώνοντας ότι είναι τιμή σήμερα να αποκαλείς κάποιον Καραγκιόζη, καθώς όλοι μας κρύβουμε την ταλαιπώρια του, τα βάρη και τα προβλήματά του. Συνεχίζοντας μίλησε για τη δημιουργία των φιγούρων και της κούκλας, οι οποίες τις κατασκευάζει σκεπτόμενος τα παιδιά του, τις δυο του κόρες που υπεραγαπά.

Τέλος αναφερόμενος στην ενδυμασία του, μίλησε για την προτίμηση που δείχνει στα γιλέκα, δηλώνοντας ότι παραπέμπουν σε μια άλλη εποχή, όπως εξάλλου και το μπεγλέρι που κρατά μέσα του.

dsc_0438

Αναλυτικά η συνέντευξη του Κοσμά Παναγιώκα παρουσιάζεται στο KriniTrikalon.gr και αναμένεται να κεντρίσει την προσοχή και να συγκινήσει: