«Ο Λάζαρος»: Ένα υπαρκτό πρόσωπο της καθημερινότητας μέσα από στίχους

Ένα νέο ποίημα προστέθηκε στην ποιητική συλλογή του Γιώργου Αλεξανδρή

Ένα νέο ποίημα προστέθηκε στην ποιητική συλλογή του συντοπίτη συγγραφέα-ποιητή Γιώργου Αλεξανδρή.

Το νέο ποίημα φέρει τον τίτλο «Λάζαρος», ένα υπαρκτό πρόσωπο της διπλανής μας πόρτας. Ένα πρόσωπο που θα μπορούσε να το παρομοιάσει κανείς με την ιστορία ενός γνωστού του, ενός φίλου, ενός γείτονα. Ενός ανθρώπου που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ένα πρόσωπο της δικής μας παρέας που μεταφέρει το γέλιο, το χιούμορ, την αισιοδοξία. Χαρακτήρες που έχουμε ανάγκη στις δύσκολες πραγματικά εποχές που βιώνουμε όλοι μας.

Αναλυτικά το ποίημα είναι το παρακάτω: 

«Ο Λάζα­ρος, αυτός ο γνω­στός και οικείος συνο­δοι­πό­ρος,
που οριο­θε­τεί το ύψος μιας ετε­ρό­κλη­της συντρο­φιάς
διεμ­βο­λί­ζο­ντας άλλοτε τον καθω­σπρε­πι­σμό και τη ματαιο­δο­ξία
κι άλλοτε αυθαι­ρε­τώ­ντας σε προ­βλη­μα­τι­σμούς και σχο­λα­στι­κό­τη­τες
μ’ έναν ανε­πι­τή­δευτο και εξορ­γι­στικό αυθορ­μη­τι­σμό,
είναι ο καλ­λι­τέ­χνης μιας αισιό­δο­ξης καθη­με­ρι­νό­τη­τας
καθώς αρνεί­ται τη σπουδή των και­ρών και των φόβων
και με άδολο κομπα­σμό ανα­τρέ­πει την τάξη του χρόνου.
 

Στη φρε­νί­τιδα της βια­σύ­νης και το στό­μωμα του άγχους,
συλ­λα­βί­ζει νότες υγρές και ζωγρα­φί­ζει φως και γέλιο.
Μελω­δίας ανά­κρου­σμα κι αδρό μετεί­κα­σμα ζωής
με λόγους παλιούς κι ανή­με­ρους, μ’ ανα­δρο­μές και ανα­κλή­σεις,
σπρώ­χνει τις μέρες στη γιορτή ‚τις προ­σμο­νές στην άκρη
κι ανά­μεσα σε αμφί­βο­λες σιω­πές και ψυχές κομπο­δε­μέ­νες ,
ελευ­θε­ρώ­νει τις φωνές και με θόρυβο ξετυ­λί­γει
απο­μει­νά­ρια όνειρα, κρυ­φές ευχές και αναμνήσεις.
 

Φερ­μέ­νος μ’ ανερ­μή­νευτα σημά­δια από ανώ­νυ­μες επο­χές,
από ανο­χύ­ρω­τες πόλεις και εγκα­τα­λειμ­μέ­νους ναούς,
ο Λάζα­ρος, αυτός ο γνω­στός και οικείος γυρο­λό­γος,
χτυ­πώ­ντας το τύμπανο του χρό­νου και της ανά­γκης
και κρα­τώ­ντας το δισκο­πό­τηρο μετά­λη­ψης της ζωής,
γίνε­ται ο καλ­λι­τέ­χνης των πιο απλών δια­δρο­μών
να βρί­σκει πέρα­σμα και κατώ­φλι η ομή­γυρη στη χαρά
πίνο­ντας ο καθέ­νας με καημό απ’ τη δική του ιστορία.».

ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *