Η «Πανσέληνος» με τα μάτια και τις σκέψεις του Γιώργου Αλεξανδρή

Νέο ποίημα με αφορμή το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι, το μεγαλύτερο του χρόνου και το ομορφότερο όλων των εποχών

Το φεγγάρι ολόγιομο ή μη συγκινεί και συναρπάζει τον καθένα μας. Πολύ περισσότερο εκείνους που ασχολούνται με τις Τέχνες οποιασδήποτε μορφής. «Πανσέληνος» τιτλοφορείται το νέο ποίημα του συντοπίτη Γιώργου Αλεξανδρή που παρουσιάζεται σήμερα στο «KriniLive» με αφορμή το μεγαλύτερο φεγγάρι του χρόνου, την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο.

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Γύμνωνε τη νύχτα κι έντυνε τη  σιωπή.
Έβαφε τη μονα­ξιά με αισθή­σεων αντι­φω­νή­σεις,
και μάθαινε των  αστε­ριών  να συλ­λα­βί­ζουν φως.
 
Τον έρωτα στά­λαζε, και ψιθύ­ριζε στη ζωή,
γυμνή να χορέ­ψει στ’ ουρα­νού το μπαλ­κόνι,
να έχει  δρό­μους η ψυχή, και η μνήμη γιορτή.
 
Μα εμείς, κατη­φο­ρί­σαμε στις μικρές μας ώρες,
κορ­φο­λο­γή­σαμε απ’ τις αθώες μνή­μες
και κινή­σαμε  απαί­δευτο θρήνο της ψυχής.
 
Έσυρε ο νους τις πεθυ­μιές στο φόβο,
μισές πνοές μας χάλ­κευαν άδεια στή­θια
κι έγι­ναν σπά­ραγμα τα εγκώ­μια του λάμπους.
 
Φτά­σαμε χωρίς προσ­δο­κία στο λυκαυ­γές
και γεί­ραμε  σε ασχη­μά­τι­στη ευχή,
γιατί τα χέρια μας δεν έσμι­γαν ψηλά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *