Παράδειγμα προς μίμηση Κλήρου και Λαού ο πατήρ Αθανάσιος Κούτσιας

Με τη βοήθεια του Θεού και τις δυνάμεις του φροντίζει για τον καλλωπισμό και την καθαριότητα των εξωκκλησιών της Φαρκαδόνας

Πολλές φορές έχουμε επικεντρώσει την προσοχή μας, μέσω ρεπορτάζ του «KRHNHLIVE», στον πάντα δραστήριο εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Φαρκαδόνας π. Αθανάσιο Κούτσια.

Ένα σεβάσμιο ιερέα, ο οποίος μέσα από τις προσπάθειες που αναπτύσσει προσπαθεί να φέρει τον κόσμο ολοένα και περισσότερο πιο κοντά στο Χριστό, να τους φέρει κοντά στο πολιτισμό και την παράδοση, να αγωνιστεί και να προσφέρει σε κάθε τι άγιο και ευλογημένο για το χωριό και την εκκλησία.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τον π. Αθανάσιο, όταν τους προηγούμενους μήνες, τον συναντήσαμε να εργάζεται μαζί με τα τεχνικά συνεργεία για την αποπεράτωση των έργων του Ιερού Ναού Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Φαρκαδόνας. Για αρκετούς μήνες ο π. Αθανάσιος, μάζευε το ράσο και κατέβαλε με όση δύναμη είχε, για να μειώσει έστω και λίγο το όγκο των εργασιών και των εξόδων. Η κούραση δεν τον πτοούσε, αντιθέτως του έδινε δύναμη ο Θεός να συνεχίσει την προσπάθεια, μιας και τα έξοδα δεν επαρκούσαν για το σύνολο των εργασιών.

Πλέον ο π. Αθανάσιος με εθελοντική δουλειά και εργασία, «βάζει» πλάτη προωθώντας εργασίες στα εξωκλήσια της Φαρκαδόνας. Καθημερινά και παρά το κάμα και το εκκλησιαστικό πρόγραμμα ο π. Αθανάσιος στο μέτρο του δυνατού, ανταποκρίνεται επάξια στις εργασίες καλλωπισμού και καθαρισμού εσωτερικών και εξωτερικών χώρων των εκκλησιών περιμετρικά της Φαρκαδόνας. Φροντίζει για το κόψιμο των χόρτων, για την καθαριότητα των εξωτερικών χώρων, τον ελαιοχρωματισμό.

Ο Θεός να του δίνει δύναμη να συνεχίσει το Θεάρεστο έργο. Να προάγει το εθελοντικό πρόσωπο και να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση Κλήρου και Λαού.

2 Σχόλια

  1. Φωτεινή
    14/07/2018 at 09:47

    Κανείς «πιστός» εθελοντής για βοήθεια;
    Μόνον για τις παράτες και τα πανηγύρια;

    Απάντηση
  2. Φωτεινή
    14/07/2018 at 11:17

    Κάποτε, στα ξωκκλήσια της Φαρκαδόνος και των περιχώρων,
    (στην Παναγία, στον Άη-Γιώργη, στον Αγιο-Νικόλα στο ρουμάνι, στον Άη-Γιάνν’τον ψηλό-στο χαμηλό, στον Άγιο Θανάση, στη Ζωοδόχο πηγή, στην Αγιά Παρασκευή-στην Αγία Αικατερίνη …)
    πήγαιναν κατά καιρούς γυναίκες μα και άντρες, για να τα καθαρίσουν,
    να σκουπίσουν, να ξύσουν τα κεριά απ’τα πατώματα, να τα πλύνουν με νερό
    που κουβαλούσαν με τα γκιούμια απ’τις βρύσες…τότε…
    να κόψουν τα χορτάρια που φούντωναν και γιόμιζε φίδια ο τόπος …
    Τώρα, στις νέες εποχές και τους καιρούς που διανύουμε,
    με τόσα μέσα που διαθέτουμε και τόσες ανέσεις…
    γίναμε όλοι «υπεράνω» και αλαζόνες.
    Το «φαίνεσθαι » κι η προβολή, είναι ο νέος τρόπος ζωής και προοπτικής μας δυστυχώς…
    Στα πανηγύρια είμαστε πρώτοι, στους χορούς και στις παράτες….
    καλά είν’όλα αυτά , δε λέω, αλλά υπάρχει κι ένα Φιλότιμο…
    είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει σα λαό….που αρχίζει και εξαλείφεται
    με το πέρασμα του χρόνου, αφού όσο πάμε, δεν μας νοιάζει κανείς άλλος
    παρά μόνον ο εαυτούλης μας και το προσωπικό συμφέρον…
    Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται αλλά ο Δήμος…;
    Ο Δήμος, όφειλε να αναλάβει πρωτοβουλία, σε πολλά, που αφορούν
    το οικιστικό περιβάλλον του χωριού και του ευρύτερου γενικά χώρου…
    Υπάρχει μια παροιμία σχετική που λέει ο λαός…
    «όταν χάσεις κάτι, αντιλαμβάνεσαι την αξία του»
    και στην προκειμένη, η Φαρκαδόνα, αντί ν’αποτελεί Επαρχία με ανάπτυξη και κίνηση
    να σφύζει Ζωή όπως άλλοτε,
    χρόνο συν τω χρόνω, χάνει δυστυχώς την Αίγλη της.
    Αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν άλλα περίχωρα κοντά και όχι μόνον
    κι εμείς, μείναμε με τη ζηλοφθονία μας, τις ίντριγκες και τη φαγωμάρα μας
    Απεύχομαι το ο,τιδήποτε να συμβεί στην πατρίδα μου…
    Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του…

    Το παρακάτω ποίημα, το αφιερώνω με όλο το σεβασμό
    και την εκτίμηση που τρέφω για τον παππα-Θανάση
    που πρωτοστατεί πάντα, με καινοτόμες ιδέες και δράσεις σε όλο το Δήμο!
    Συγχαρητήρια Θοδωρή και σε σένα
    για την ευαισθησία και την ποικιλόμορφη επιλογή των θεμάτων σου

    «ουαί» πόσο διαχρονικό και επίκαιρο πάντα
    Ο Φαρισαϊσμός,
    η υποκρισία δηλαδή και το Φαίνεσθαι στις μέρες μας πόσο μας χαρακτηρίζουν!!!

    «ουαί»

    Της προθυμίας σου γιορτή – είν’ της αγάπης μάλλον
    του έργου σου η ανταμοιβή, σπονδή στο περιβάλλον
    είναι η στάση της ζωής και της ψυχής σου όντως
    με βήματα από αρχής μα… με …«φωνή βοώντος….»

    Απλήρωτα μένουν αυτά, μά …η καρδιά γιομίζει
    του ουρανού η απλωσιά, τα μάτια μας ποτίζει…
    «ουαί» ανέκραζε «υμείς»- Σταυρώθηκε σ’ αιώνες
    «ουαί» στο τώρα όλοι εμείς, κατάπτυστοι θαμώνες…

    Φωτεινή

    Απάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *