Με τη δύναμη του νερού και της παράδοσης

Παραδοσιακές εικόνες συναντά κανείς στο  Ροπωτό του Δήμου Πύλης κατά το άλεσμα δημητριακών στο νερόμυλο και το πλύσιμο χαλιών, φλοκάτων και κουβερτών στη ντριστέλα

11 χλμ. νότια της Πύλης και σε υψόμετρο 750 μέτρων απλώνεται το Ροπωτό που αποτελείται από επτά οικισμούς: τον κεντρικό, του Τσεκούρα, της Παναγιάς, την Πολυθέα (Μούσια), τον Άγιο Ιωάννη, τον Άγιο Δημήτριο και τις Λογγιές. Οι κάτοικοί του, κατά κύριο λόγο δενδροκαλλιεργητές αλλά και γεωργοκτηνοτρόφοι φτάνουν τους 850 το χειμώνα και τους 1300 το καλοκαίρι.

Μπορεί η τεχνολογία στην περιοχή να έχει προχωρήσει σημαντικά χρόνια τώρα, ωστόσο ο Ιερέας του Ροπωτού και η πρεσβυτέρα επιμένουν παραδοσιακά. Ακολουθούν τα βήματα των παππούδων και των γονιών τους, γυρίζοντας πλάτη στην εξέλιξη της τεχνολογίας, έστω κι αν αυτό κάποιες φορές είναι κάπως κοπιώδες.

Στις αρχές Μαΐου, εποχή που η θερμοκρασία αυξάνεται και ουσιαστικά μπαίνουμε στο καλοκαίρι, τα σπίτια από αποκτούν θερινή εικόνα. Τα χαλιά, οι φλοκάτες απομακρύνονται, κουβέρτες και παπλώματα, διπλώνονται προκειμένου με την πρώτη ευκαιρία να μεταφερθούν για πλύσιμο. Κι αν εκείνοι που πλένουν τις κουβέρτες και τα παπλώματα στα πλυντήρια και τα καθαριστήρια είναι πολλοί, αρκετοί έως πάρα πολλοί είναι εκείνοι που τα συγκεντρώνουν μαζί με τα χαλιά και τις φλοκάτες και τα μεταφέρουν στις ντριστέλες. Κι αν για τη νέα γενιά το συγκεκριμένο παραδοσιακό πλυντήριο αποτελεί κάτι το άγνωστο, για τις μεγαλύτερες ηλικίες αποτελεί κάτι συνηθισμένο και γνωστό, που δεν το αλλάζουν με πλυντήρια και καθαριστήρια. Σε όλο το νομό ντριστέλες υπάρχουν πολλές, μια από αυτές βρίσκεται στον Άγιο Ιωάννη Ρωποτού, σ’ ένα υπέροχο φυσικό τοπίο, που έρχεται να συναντήσει την παράδοση.

Εκεί καθημερινά ανηφορίζουν δεκάδες Τρικαλινοί, όπως και αρκετοί Φαρκαδόνιοι, που έρχονται αλέσουν τα δημητριακά και να πλύνουν τα ρούχα τους με παραδοσιακό και φυσικό τρόπο, στα γάργαρα και κρυστάλλινα νερά που προέρχονται από αστείρευτες πηγές του ορεινού όγκου της Πύλης.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΛΥΣΙΜΟ ΣΤΗ ΝΤΡΙΣΤΕΛΑ

Η διαδικασία απλή, το κόστος μικρό και το αποτέλεσμα μοναδικό, μας τονίζουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν τη νεροτριβή. Ειδικά τα μάλλινα μας εξηγούν, πρέπει να πλένονται στη ντριστέλα για να αφρατέψουν. Οι περισσότεροι βλέπουν το πλύσιμο στη ντριστέλα σαν μία ευκαιρία για εκδρομή. Βάζουν για πλύσιμο τα υφαντά τους, τα απλώνουν στον ήλιο κι όσο αυτά στεγνώνουν.

Η ντριστέλα είναι η πιο απλή από όλες τις υδροκίνητες εγκαταστάσεις. Είναι υπαίθρια ή στεγασμένη. Είναι μια κατασκευή που αποτελείται από ένα ξύλινο κώνο ύψους 2,5μ και διαμέτρου 1,8μ του οποίου το μεγαλύτερο τμήμα είναι θαμμένο στο έδαφος. Μέσα σε αυτό τον κώνο πέφτει το νερό από ένα κανάλι και σχηματίζει μια περιστροφική κίνηση του νερού.

Χρησιμοποιείται για να πλένουν τα υφαντά στον αργαλειό, μάλλινα σκεπάσματα και στρωσίδια. Παλιότερα που όλες οι νοικοκυρές ύφαιναν στον αργαλειό φλοκάτες ή κουβέρτες μπαχτές (χωρίς φλόκο), οι δριστέλες χρησίμευαν στο να ξεστρίβουν τον φλόκο (το νήμα που έγνεθαν με την ρόκα) και να δίνουν ωραία εμφάνιση στις φλοκάτες ή να τις κάνουν πυκνές μπάχτες.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟΜΥΛΟ

Δίπλα από τη Ντριστέλα λειτουργεί  ένας Νερόμυλος και  ο τρόπος του αλέσματος στον νερόμυλο διατηρείται μέχρι σήμερα, άκρως παραδοσιακός.

Η λειτουργία του είναι σχετικά απλή και στηρίζεται στη χρήση της δυναμικής ενέργειας του νερού και ο καρπός των δημητριακών που πέφτει, εισέρχεται ανάμεσα σε δύο λιθάρια όπου συνθλίβεται και γίνεται σκόνη.

Όπως μας ενημερώνουν οι ιδιοκτήτες «Πριν από χρόνια,  η πελατεία και ο συνωστισμός ήταν τόσο μεγάλος στη ντριστέλα και στο μύλο, που ο κόσμος πήγαινε από την προηγουμένη για να πάρει σειρά στο άλεσμα και το πλύσιμο. Παρά ταύτα το τελευταίο διάστημα υπάρχει μία αυξητική τάση στους συμπολίτες που προτιμούν αυτόν τον τρόπο και αυτό γιατί οι περισσότεροι βλέπουν το πλύσιμο στη ντριστέλα και το άλεσμα στο νερόμυλο ως μία ευκαιρία για επικοινωνία με το παρελθόν αλλά και για απόδραση στη φύση. Φέρνουν τα υφαντά για πλύσιμο και τα δημητριακά για άλεσμα βρίσκοντας μία αφορμή για να απολαύσουν τη διαδικασία αλλά και το φυσικό περιβάλλον της περιοχής»

Φτάνοντας στο τέλος της επίσκεψής μας και αφού είδαμε εικόνες πολύ διαφορετικές από αυτές της καθημερινότητας καταλάβαμε πως αυτά τα επαγγέλματα δεν θα πρέπει για κανέναν λόγο να εκλείψουν… είναι η σύνδεση του τώρα με το παρελθόν και η εγκατάλειψή τους θα εξαλείψει μέρος της παράδοσης του τόπου μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *