Σε σκέψεις μας οδηγεί ο Γιώργος Αλεξανδρής

«Η Αρμονία του Τέλους» και «Ευθύνες» τιτλοφορούνται τα δυο νέα ποιήματα του συντοπίτη ποιητή – συγγραφέα Γιώργου Αλεξανδρή. Τα δυο νέα ποιήματα έρχονται να προστεθούν στην πολυπληθή ποιητική συλλογή του Γιώργου Αλεξανδρή και μιλούν για κρυμμένους πόθους, κάνοντας πολλούς να σκεφτούν μια δική τους προσωπικη ιστορία.

Τα ποιήματα παρουσιάζονται αποκλειστικά από την «KPHNH LIVE»:

Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

Κάθε αρχή και ψέμα, κάθε τέλος και αλήθεια
και των ονείρων το δίκαιο και η αρετή, 
ψευδαίσθηση υπότροπη, ιδέα δηλωτική,
αρμονική η σύζευξη και η εκπλήρωση αναμονή.

Συναρπαστικό και ερεβώδες μυστήριο η ζωή, 
η σύμπτωση, η πρόκληση, η γνωριμιά και η μαρτυρία,
σπάταλη γραφή στους ορισμούς και τις εκζητήσεις,
ερώτημα μέγα οι λογισμοί και βεβαιότητα η απορία.

Οι υποθέσεις,αμφίδρομοι συνειρμοί κι εκτίμηση, 
οι πιθανότητες, επινόηση μέτρου συναλλαγής, 
η φαντασία  γλυκότροπη και αξία προστακτική 
και η πραγματικότητα αδέκαστη αποτίμηση και παραδοχή.

Η αίσθηση του χρόνου, κρυφή ενοχή και φόβος, 
η εντρυφή του μακάρια υπέρβαση κι επώδυνη αυτογνωσία, 
ανύπαρκτο το αιώνιο, ψηλάφισμα το συμπαντικό 
κι απόλυτη κορύφωση, η αρμονία και η αποδοχή του τέλους.

Κι  εμείς, μετουσιώσαμε την ύπαρξη σε λόγο και ανάγκη, 
κοινωνήσαμε τη θέωση ως λύτρωση και μεγαλοσύνη, 
κοινή  σπονδή και λειτουργία  η πεμπτουσία  της ζωής  
κι ο έρωτας συνείδηση,μεγαλείο κι αφορισμός του τέλους .

ΕΥΘΥΝΕΣ

Με  επιλεκτικές  αναφορές, δογματισμούς  και  αποποιήσεις,
ευσχήμονες  ρήτορες , επίδοξοι  ταγοί  και εύδιοι  προφήτες,
ακραιφνείς  κι  αυτοί  διάδοχοι  υψιπετών προκαθημένων,
δαιμονοποίησαν  εποχές, σχηματισμούς  και  ιδεολογίες,
στιγμάτισαν  φιλοδοξίες,  ερμηνείες  και  πρακτικές,
ακύρωσαν  γραφές  και ρήσεις, διδαχές και  προσεγγίσεις
κι αποκαθήλωσαν  αρχές  κι  αξίες, σύμβολα  και  αντιλήψεις.

Και  η  επηρμένη  κουστωδία  τους, προτροπή και επιστασία, 
να  εντέλλεται  δόγματα  συνοχής και άσπιλης  δικαιοσύνης, 
αυθεντίες  κι  αυτοί  της ανάλυσης  και  της ψυχογραφίας 
και πίσω  τους  συνοδοιπόροι  υψίφωνοι, ομόθυμοι  προσωπολάτρες,
να πομπεύουν  ιδιοτέλειες, αφηγήματα  και  διαθήκες, 
να  παραληρούν  σε  επιτήδειους  δικασμούς  και  προσφωνήσεις 
και  να  δικαιώνουν  επιβουλές, αναθέματα  και  μεθοδεύσεις.

Και  οι θιασώτες  της ευθύνης, ανεπιτήδευτοι  κι  ανένταχτοι ,
αναδρομάρηδες  γραφείς  χρονικών  και  επιγραμμάτων, 
εραστές  κατά συνείδηση  της αλήθειας  και  του έναρθρου λόγου,
αποδοκίμασαν  τις  ασύστολες  προβολές  και μεγαλοστομίες, 
αντιφώνησαν  στις  ανώνυμες  αναγνώσεις  και  αδόκιμες  προσποιήσεις,
εγκάλεσαν  τους αψίκορους  διαδρομιστές  και  επίκλητους  πρωτοστάτες
και  συντάχτηκαν  εχέφρονες  επικριτές  της  αθωότητας  της  σύγχυσης.

 Γιώργος  Αλεξανδρής




Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *