Οι συμβουλές μιας ηλικιωμένης προς τα παιδιά και τους γονείς των Ταξιαρχών

Η Αικατερίνη Καλαντζή παρότρυνε τα παιδιά να βγουν και να χαρούν το παιχνίδι στις πλατείες ενώ έμαθε στους μικρούς μαθητές τα παιχνίδια που έπαιζαν παλιότερα οι παππούδες και οι γονείς τους

Κάποτε οι πλατείες των χωριών του δήμου Φαρκαδόνας γέμιζαν ασφυκτικά από παιδιά κάθε ηλικίας. Κάθε σοκάκι, κάθε πλατεία, κάθε αυλή σπιτιού κι από μια παρέα. Οι φωνές των παιδιών αντηχούσαν από άκρη σε άκρη, προσφέροντας μια μοναδική εικόνα, για τους μεγαλύτερους που ερχόταν να θυμηθούν τα παιδικά τους χρόνια.

Πλέον τα δεδομένα άλλαξαν, πολλές από τις πλατείες των χωριών παραμένουν έρημες από παιδιά καθώς τα υπαίθρια παιδικά παιχνίδια, εξαγνίστηκαν… θυσία των νέων τεχνολογιών.

Πλέον το παιχνίδι, έχει περιοριστεί μπροστά από μια άψυχη και τόσο μουντή εικόνα ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, που δεν προσφέρει και δεν μοιάζει σε τίποτα με τις παραδοσιακές εικόνες του παρελθόντος.

Βλέπεται το κρυφτό, το κυνηγητό, το τα φίτσια, το κουτσό, το λαστιχάκι, οι βασιλιάδες, οι μπίλιες, αντικαταστάθηκαν με τα παιχνίδια που πλασάρονται στο διαδίκτυο και καθηλώνουν στην καρέκλα μπροστά από μια οθόνη τα παιδιά. Παιδιά που χρόνια τώρα ενώ θα μπορούσαν να βγουν από το σπίτι παίρνουν αγκαλιά το κινητό τηλέφωνο και τον υπολογιστή.

Το Δημοτικό Σχολείο Ταξιαρχών, η διευθύντρια κα Ελένη Τζαβέλα και οι δάσκαλοι του διδακτηρίου ανέλαβαν μια σημαντική πρωτοβουλία για να δώσουν στα παιδιά να καταλάβουν την αξία του παιχνιδιού και της χαράς που προσφέρει. Μάλιστα επικοινώνησαν μια κάτοικο του χωριού, την κα Αικατερίνη Καλαντζή, που διανύει την έβδομη κατά σειρά δεκαετία της ζωής της.

Την κάλεσαν στο σχολείο για να διδάξει στα παιδιά, μαθήματα και στάσεις ζωής του παρελθόντος, να μιλήσει στους μαθητές για εκείνες τις καλές παραδοσιακές εποχές, που τα παιδιά ξεχύνονταν στους δρόμους των χωριών παίζοντας με την ψυχή τους, αποβάλλοντας κάθε έγνοια.

Η ηλικιωμένη γυναίκα πλούσια σε εμπειρίες ζωής και ιδέες αποδέχτηκε με θέρμη την πρόσκληση του σχολείου. Δέχτηκε να μιλήσει στα παιδιά, παρουσιάζοντας παιδικά παιχνίδια του παρελθόντος και παροτρύνοντας να βγουν από το σπίτι.

Να εγκαταλείψουν τα κομπιούτερ και τα τηλέφωνα τους “διαβόλους” όπως τα χαρακτήρισε που κλείνουν τα παιδιά στο σπίτι και τα στερούν την χαρά και τον αέρα του χωριού. Παράλληλα κάλεσε τους γονείς να παροτρύνουν τα παιδιά να βγουν από το σπίτι γιατί η χαρά κρύβεται έξω κι όχι μέσα στους τέσσερις τοίχους.

“Σήμερα τα παιδάκια είναι εγκλωβισμένα στο σπίτι, στους τέσσερις τοίχους, καλή η τεχνολογία, καλά τα τηλέφωνα, καλά τα κομπιούτερ, άλλα πιο καλό το παιχνίδι, στην αυλή, στο δρόμο, στην πλατεία, με το ποδήλατο, με τα πόδια. Κάποτε περνούσες από την πλατεία και χαιρόσουν τώρα σε πιάνει θλίψη. Σ’ αυτό φταίμε κι εμείς οι παππούδες, οι γονείς που αφήνουμε τα παιδιά να μένουν κλεισμένα στο σπίτι και στα κομπιούτερ”, δηλώνει η ηλικιωμένη.

Τα παιδιά από την συνομιλία με την γιαγιά Κατερίνα, απεκόμισαν πολλά στοιχεία, γνώρισαν για τη ζωή των γονιών και των παππούδων τους, για τα ανέμελα παιδικά χρόνια.

Η γιαγιά δεν θα μπορούσε ωστόσο να μην παρευρίσκεται προχθεσινή τους γιορτή. Επίτιμη καλεσμένη θα έλεγε κανείς, βρισκόταν στις πρώτες θέσεις της εκδήλωσης καμαρώνοντας τα νιάτα.

“Ελπίζω τα λόγια και οι συμβουλές να έπιασαν τόπο”, ήταν τα λόγια που μας ανέφερε.

Το βιντεάκι μάλιστα που δημιούργησε το σχολείο γύρω από την επαφή των παιδιών με τη γιαγιά Κατερίνα ήταν υπέροχο. Εκεί ξεχείλιζε η χαρά της ίδιας και των παιδιών που προσπάθησε να τα ωθήσει στις χαρές και στην ξενοιασιά που προσφέρουν τα παιδικά χρόνια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *