Στα νερά της κολυμπήθρας βούτηξε ο Αλέξανδρος

Στο δρόμο της Εκκλησίας και του Χριστού μπήκε από το απόγευμα του Σαββάτου, το βρέφος της οικογένειας Νίκου Τσέλιου και Κατερίνας Θεοδώρου

Ζόρικος όσο ποτέ, όπως εξάλλου όλοι οι άνδρες της ηλικίας του, πέρασε την πύλη του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Πετροπόρου, με τον αέρα του πρωταγωνιστή, της δικής του, πρώτης επίσημης τελετής.

Λίγα λεπτά αργότερα, έδειχνε να το διασκεδάζει, καθώς δεν διέφευγε της προσοχής των τριών αδελφών του, Μαρίας, Κωνσταντίνας και Ελεονόρας. Κι αν τα τρία κορίτσια προσπαθούσαν με τις αγκαλιές και τα χάδια τους, να αποβάλουν το άγχος του, εκείνος χαμογελαστός και ευδιάθετος, έδειχνε να το διασκεδάζει.

Και επειδή οι άνδρες δεν μένουν ποτέ ανώνυμοι, αποφάσισε να επισπεύσει τις διαδικασίες, να αφήσει τις αδελφούλες του στην άκρη, για να λάβει θέση στις αγαπημένες αγκαλιές των νονών του, Κωνσταντίνας Θεοδώρου και Φώτιου Γάτσιου, που θα του χάριζαν το όνομα μιας και βαρέθηκε στο άκουσμα μπέμπης. Ονοματάκι που θα δίνει μελλοντικά στα κορίτσια, με βλέμμα… «πονηρό» και «αγαπησιάρικο».

Φυσικά όσο ευδιάθετος κι αν έδειχνε στην αρχή, δείχνοντας να απολαμβάνει το πρώτο κοσμικό γεγονός της ζωής του, τα πρώτα δάκρυα δεν άργησαν να κυλήσουν από τα ματάκια του. Γιατί αργά ή γρήγορα… κάποια στιγμή και οι άνδρες κυρία μου  κλαίνε.

Παρηγοριά στο φόβο του νερού, ήρθαν να δώσουν οι γονείς του, Νίκος Τσέλιος και Κατερίνα Θεοδώρου.

Λίγο αργότερα μετά την πρώτη κοσμική βουτιά στην κολυμπήθρα, ο νεοφώτιστος Αλέξανδρος, δεξίωσε τους καλεσμένους του στο κέντρο «Ζαχόπουλος» στο Πετρωτό, για να λάβει τις ευχές τους, να είναι δυνατός, καλότυχος και ευλογημένος στη ζωή του.