Πάσχα, Ομογενών Ελλήνων, Πάσχα

Ο ελληνισμός εξαπλώθηκε στα πέρατα της γης και πάντα διατηρούσε επαφές με τη μητροπολιτική Ελλάδα. Φρόντιζε στον καινούριο τόπο που θα πάει να φέρει μαζί του ένα κομμάτι από την πατρίδα του. Γλώσσα, ήθη και έθιμα, παραδόσεις και θρησκεία αποτέλεσαν τους πυλώνες πάνω στους οποίους έχτισε τη νέα του ζωή, αναφανδόν υπό την επιρροή δεδομένων άγνωστων γι’ αυτόν στον καινούριο αυτό τόπο. Οι αναμνήσεις από τη μητέρα πατρίδα και η νοσταλγία που ένιωθε ένωνε όλους τους Έλληνες τους εξωτερικού. Όλοι ενωμένοι σαν μια γροθιά, όλοι ενωμένοι σαν μια οικογένεια και ας έρχονταν από όποια άκρη της Ελλάδος.

Οι Έλληνες της ξενιτιάς αποτελούν μία δυναμική και κυρίως ενεργή κοινότητα και φροντίζουν κάθε στιγμή να αναβιώνουν τις ενθυμήσεις τους από την πατρίδα. Ο ελληνισμός της Γερμανίας μόνο «ανάμνηση» δεν μπορούμε να πούμε ότι τον χαρακτηρίζει. Είναι ζωντανός και αναντίλεκτα αποτελεί πομπό του πολιτισμού του και της ορθοδοξίας. Όπου και αν πήγαν, φρόντισαν να ιδρύσουν εκκλησίες. Η ομογένεια, λοιπόν, γιορτάζει το Πάσχα.

Το Sindelfingen και το Böblingen είναι δύο «χωριά» 50.000 περίπου κατοίκων το καθένα, βρίσκονται στην περιοχή της Στουτγκάρδης και φιλοξενούν πληθώρα Ελλήνων, μαζί με την ευρύτερη περιοχή. Οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής γιόρτασαν και φέτος το Πάσχα, το Ελληνικό Πάσχα, το «Πάσχα, Ελλήνων, Πάσχα».

Ο ελληνορθόδοξος Ναός της Αναστάσεως του Χριστού του Sindelfingen ντύθηκε πένθιμα ώστε να βιώσει τα Πάθη Του με αποκορύφωμα τη Σταύρωση. Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης πλήθος πιστών ξενύχτησε στο πλευρό της Παναγίας και του Εσταυρωμένου Χριστού. Οι γυναίκες προσέφεραν καφέ και νηστίσιμα που οι ίδιες είχαν ετοιμάσει. Νεαρές κοπέλες άρχισαν να στολίζουν τον Επιτάφιο.

Ο αριθμός των πιστών καθιστούσε αδύνατη την παραμονή στο ναό αυτό και έτσι ο Επιτάφιος μεταφέρθηκε στην ιστορική ευαγγελική εκκλησία της περιοχής (Martinskirche – 1132 μ.Χ.). Οι καιρικές συνθήκες, που μόνο απαγορευτικές δεν ήταν, βοήθησαν ώστε η περιφορά του Επιτάφιου να συνοδεύεται από μια λαοθάλασσα Ελλήνων στα σοκάκια της γερμανικής αυτής περιοχής.

Ο ίδιος ναός κατάφερε να γεμίσει ασφυκτικά και το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, όπου ο ιερέας ανήγγειλε το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης. «Δεύτε λάβετε φως» ακούστηκε και οι πιστοί έτρεξαν με τις λαμπάδες τους να πάρουν από το ανέσπερο φως της Αναστάσεως. «Χριστός Ανέστη», αντηχούσε το προαύλιο του Ναού. «Χριστός Ανέστη», αντηχούσε όλη η Γερμανία. «Χριστός Ανέστη» διαλαλούσαν τα στόματα των απανταχού ορθοδόξων. «Χριστός Ανέστη» διαλαλούσε και ο ιερέας σε πλήθος γλωσσών, ώστε το χαρμόσυνο μήνυμα να φτάσει στα αυτιά όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως προέλευσης, χρώματος  και θρησκείας.

Τα, από τη Μεγάλη Πέμπτη, βαμμένα κόκκινα αυγά άρχισαν να τσουγκρίζουν και η πατροπαράδοτη μαγειρίτσα άρχισε να μοιράζεται στα πιάτα, που για περισσότερες από σαράντα ημέρες τώρα μόνο νηστίσιμα γεύματα φιλοξενούσαν.

Μετά από λίγες ώρες άρχισε και ο οβελίας να γυρίζει πάνω από τα πυρακτωμένα κάρβουνα. Παραδοσιακά τραγούδια μπερδεύονταν με τις χαρούμενες φωνές των Ελλήνων και τα τσουγκρίσματα από τα ποτήρια και τα αυγά. Όπως ακριβώς αρμόζει σε ένα παραδοσιακό ελληνικό Πάσχα.

Έτσι γιορτάζει η ομογένεια το Πάσχα. Ελληνικά και Παραδοσιακά. Ακόμη και αν η πατρίδα είναι χιλιόμετρα μακριά, ακόμη και αν η καρδιά του Έλληνα βρίσκεται στην Ελλάδα, στους φίλους, στους γονείς και στα παιδιά που άφησε πίσω για να μπορέσει να τα ζήσει, ακόμη και αν ξερίζωσε την καρδιά του και ξεριζώθηκε και ο ίδιος για να κατακτήσει τα πέρατα της γης, αυτός θα κάνει τα πάντα για να δημιουργήσει μία μικρή Ελλάδα όπου και αν βρίσκεται.

Για το »ΚΡΗΝΗ LIVE» και

για τον απανταχού ελληνισμό 

Θωμάς Θεοχάρης

 

DSC_0423 DSC_0424 DSC_0433 DSC_0437 DSC_0438 DSC_0439 DSC_0440 DSC_0446 DSC_0448 DSC_0486 DSC_0490 DSC_0492 DSC_0493 DSC_0497 DSC_0507 DSC_0510 DSC_0524 DSC_0526 DSC_0528 DSC_0535 DSC_0538 DSC_0539 DSC_0541 DSC_0545 DSC_0551 DSC_0553 DSC_0559 DSC_0562 DSC_0565 DSC_0568 DSC_0570 DSC_0576 DSC_0578 DSC_0581 DSC_0584 DSC_0587 DSC_0588 DSC_0589 DSC_0659 DSC_0662 DSC_0664 DSC_0676 DSC_0679 DSC_0683 DSC_0766