Η Καντάδα στην παλιά Φαρκαδόνα

 «Πάει η καντάδα που στην Πλάκα μας γεννήθηκε

Σβήσανε πια τα σολ μινόρε τα δειλά μας

Κι η κιθάρα σκονισμένη λησμονήθηκε

Σε κάποιο τοίχο με σπασμένα πια τα λα της.

Αξίζει να κάνουμε μια τιμητική αναφορά στις γιαγιάδες μας που παρά τις δυσκολίες της καθημερινότητας η ζωή και η νιότη τους είχαν μια ανείπωτη γλύκα. Μπορεί  στα πέτρινα χρόνια που έζησαν ,να έβαζαν εφημερίδες στους πάτους των τρύπιων παπουτσιών τους αλλά η χαρά για τα μικροπράγματα ήταν αληθινή.

Είχαν τα σπιτικά τους γλέντια , με τραγούδια και χορό , χαίρονταν και απολάμβαναν τη φύση, είχαν βαθιές και αγνές φιλίες και έζησαν μεγάλους έρωτες  με τους άντρες  της ζωής τους , τους συζύγους τους, γεμάτο καντάδες τα βράδια και μυστικές συναντήσεις για ένα μαγικό φιλί. Η καντάδα  (λατ. cantare – τραγουδώ) ονομάζεται ένα είδος μουσικής σύνθεσης που τραγουδιέται συνήθως από έναν άνδρα προς μια γυναίκα με σκοπό την έκφραση των συναισθημάτων του. Εκτελείται υπό τη συνοδεία έγχορδων μουσικών οργάνων, (συχνά κιθάρας και μαντολίνου)   από  χορωδία αποτελούμενη από άντρες. Συνηθέστερα, ερμηνευόταν  τις νυχτερινές ώρες στους δρόμους και διακρινόταν  για την ευκολομνημόνευτη μουσική γραμμή του.

kantades1

Το φλερτ για τους Φαρκαδόνιους ήταν μια διαδικασία ευχάριστη και μυστηριακή. Περιλάμβανε πολύ παλιά την καντάδα  που εμφανίστηκε φρεσκαρισμένη, ολοζώντανη, γεμάτη συναισθήματα, λουλούδια, ρομαντισμούς και χαριτωμένες ατάκες. Ήταν ένα κόσμιο φλερτ που συγκινούσε τις νέες. Αργότερα  με το πέρασμα των χρόνων εξαφανίστηκε και αντικαταστάθηκε με άλλους τρόπους πλησιάσματος της νέας .Το πετυχημένο φλερτ όμως ήθελε  δυνατούς παίχτες. Με αυτοπεποίθηση, χιούμορ και σπιρτάδα. Στον απόηχό του έπρεπε να μένει ένα ευχάριστο συναίσθημα διασκέδασης και ψυχικής ανάτασης, διαφορετικά είχε αποτύχει.

Ωραίες αναμνήσεις   έχουν  οι παλιοί  Φαρκαδόνιοι  από την εμποροπανήγυρη που γινόταν στις 19 Αυγούστου ,  και τις ατελείωτες βόλτες επί των οδών Καραισκάκη και Ν.Πλαστήρα. Εκεί που τότε απολάμβαναν ωραία γλυκά στα ζαχαροπλαστεία του Σπύρου Ζώη και του Αχιλλέα Ζώη. Ωραίες εποχές και τρυφερές αναμνήσεις.

           Μπότη  Σ. Δέσποινα